• Hoi allemaal, als eerste wil ik Bastiaan Driece bedanken om mij als pineut aan te wijzen. Een hele eer! Zeker omdat we al zo lang samen volleyballen, maar dat lezen jullie in onderstaand verhaal nog terug.

    Graag vertel ik jullie wat over mijn tijd bij volleybalvereniging intermezzo.

    Het begon voor mij allemaal in 1988. Ik was net 8 jaar geworden en mocht een sport kiezen. Mijn broers Theo en Arie waren net overgestapt van de korfbalvereniging naar de volleybal en zo kwam ik dan ook terecht bij Intermezzo. We trainden in die tijd in de Molenwiek en kregen les van Joke Kastelijn. Ik herinner me het als een erg leuke en leerzame tijd. Na een tijdje mocht ik  ook competitie gaan spelen en ik startte in de Mini mix/e. Toen al samen met Bastiaan Driece. Vandaar dus al een hele lange volleybalhistorie samen. Wat ik me vooral herinnerde is dat we toen een teamgenoot hadden die de ballen ipv terug te spelen, continu achteruit de tribune in mepte. Veel overwinningen haalden we dan ook niet in het begin. Dat kwam later pas in de jongens-D competitie. Met name de uitwedstrijden waren echter een beproeving. Zeker omdat ik wat last had van wagenziekte was het voor de rijders een uitdaging om me mee te nemen naar de wedstrijden toe. JJ

    In die periode staat me vooral bij dat ik een keer de vaardigheidsproeven won en de vele bekers die we wonnen op de thuistoernooien. In die tijd werden deze georganiseerd door Trudy van Zijp en dat heeft me heel veel goede herinneringen opgeleverd.

    Vanaf 11 jaar kwam ik in het jongens C team. Vanwege mijn geringe lengte (ik kon toen nog rechtop onder het net staan), werd ik spelverdeler. Ik kwam deze periode in een team dat eigenlijk tot en met jongens A bij elkaar gebleven is. We kregen toen trainen in de van Gentschool en later in de Landbouwschool. Trainers die ik me herinner zijn, Roy Klop, Onno Bal,  Durk Visser en later Piet Bal. Van Durk leerde ik hoe ik moest spelverdelen in een 1/5 systeem. Dat heb ik daarna eigenlijk de hele jeugd gedaan tot jongens A. De omslag kwam toen ik ineens begon te groeien op mijn 15e. Piet Bal heeft me toen van de spelverdeling afgehaald en aanvaller gemaakt. Iets waar ik nog steeds dankbaar voor ben!

    Op mijn 16e kwam ik in Heren 2 terecht. Een gezellig team en daar geleerd wat alle hoeken van het veld zien betekende. We eindigden dat jaar niet zo hoog……

    Het aanvallen ging echter steeds beter en beter en na nog een jaar Heren 2 kwam ik in Heren 1 terecht. Daar heb ik tot mijn 25e jaar in gezeten. Vanaf mijn 21e deed ik dat vanuit Schiedam om dat ik daar toen heen verhuisd was vanwege mijn werk.

    Op mijn 25e ben ik bij Bernisse gaan spelen. Wel bleef ik toen rustend lid van Intermezzo. Totaal  heb ik 7 jaar bij Bernisse gespeeld. Daar hebben we een aantal jaren succesvol 1e klasse en promotieklasse gespeeld. Ik woonde in die periode ook in Heenvliet, maar toen we gingen verhuizen naar Sommelsdijk, werd ik het heen en weer reizen zat en besloot weer bij Intermezzo te gaan spelen.

    De afgelopen jaren heb ik daar na een start in de 3e klasse wisselend 2e en 1 jaar 1e klasse gespeeld.

    In de periode van 1988 tot heden heb ik voor de vereniging ook heel wat functies mogen vervullen. Gestart als interval bezorger, werd ik op mijn 17e jeugdtrainer. Ik ging de PABO doen en dat was een logische stap. Een aantal jaar heb ik toen CMV (hulp), meisjes B (samen met broer Theo) en meisjes A trainen gegeven. Op mijn 18e werd ik daarnaast scheidsrechter en coördinator en heb jarenlang uitwedstrijden gefloten voor de vereniging.

    In de periode dat ik bij Bernisse speelde was ik daar trainer van het damesteam. Bij Intermezzo werd ik jarenlang trainer van Heren 1 en Heren 3. Een ontzettend gezellige periode, want het Intermezzo team kwam regelmatig op bezoek in Heenvliet om de nodige Chinees te eten en de biervoorraad wat te verkleinen. Ook gingen we in deze periode vaak naar het Duinrell toernooi in de zomer. Hoewel ik mijn wedstrijden bij een andere vereniging speelde bleef ik dus zeker betrokken!

    Na mijn terugkeer in 2012 werd ik al snel gevraagd om dames 1 en 2 trainen te gaan geven. Dat waren mooie jaren. In die tijd ook eindelijk mijn trainersdiploma gehaald. Uiteindelijk was er zelfs een kampioenschap en promotie naar de 1e klasse. De “trainers”pijp was toen echter leeg. Na nog een jaartje CMV in Oude Tonge besloot ik te stoppen als trainer.

    In 2013 ben ik Johan Vogelaar opgevolgd als wedstrijdsecretaris en later kwam daar nog de scheidsrechterscoördinatie bij. Met name bij de laatste functie ben je afhankelijk van vrijwilligers binnen de vereniging. Zo heb ik ook veel te danken aan Anton van Zijp, Wim Versaevel, Johan Vogelaar, Henk van Oostenbrugge en Nicky Tuinenburg die altijd maar weer de gaten voor me opvullen.

    Natuurlijk zijn er binnen onze vereniging nog veel meer mensen die altijd maar weer klaar staan. In 32 jaar heb ik daar heel veel voorbeelden van gezien. En wat is het fijn om daar nog steeds deel van uit te mogen maken!

    Nu is het weer te hopen dat we na de Corona-periode weer vol aan de slag mogen om te genieten van onze volleybalsport.

    Rest mij om na bovenstaand verhaal nog een volgende pineut aan te wijzen. Bastiaan Driece heeft mij aangewezen, maar daarnaast is er nog een speler waarmee ik al heel lang samen speel. Dat is Pieter Bal. Een herinnering van mijn kant is dat bij de jeugd we met 1 auto naar een wedstrijd moesten. Vanwege mijn geringe lengte zat Pieter op de voorstoel, ik in de ruimte ervoor…. Kortom leuk om ook zijn verhaal te lezen.